Ustawienia systemu

Punkt zbiorczy dla wszystkiego, co dotyczy tej budki jako urządzenia.

Konfiguracja#

Lista, która prowadzi przez pierwszą konfigurację — opisana w Pierwsze uruchomienie.

Typ urządzenia#

Fotobudka lub lustro fotograficzne - opisane w Lustro fotograficzne.

Dostęp administratora#

Wszystko, co dotyczy drogi do panelu administracyjnego: PIN, automatyczne wylogowanie oraz ukryte pole w lewym dolnym rogu ekranu, które otwiera okno logowania.

Dopóki obowiązuje wartość fabryczna 0000, wejdzie każdy. Dla ukrytego pola można ustawić czas przytrzymania — trzeba je wtedy przytrzymać kilka sekund, żeby gość nie trafił w nie przypadkiem.

Automatyczne wylogowanie liczy się od ostatniej aktywności. Przy włączonym ustawieniu "Wprowadzanie danych przedłuża zalogowanie" — tak fotobudka wychodzi z fabryki — liczą się także klawiatura, mysz i dotyk. Przy wyłączonym liczy się tylko to, co faktycznie zostaje zapisane lub wczytane; dłuższe pisanie w polu kończy się wtedy wylogowaniem w trakcie pracy.

Automatyczny zapis#

Gdy przełącznik jest włączony, każda zmiana jest przejmowana natychmiast, a przyciski zapisu znikają; dotyczy to także edytora układów.

Nie dotyczy to przycisków, które coś wyzwalają, zamiast zapisywać — wydruk próbny, przywrócenie ustawień fabrycznych, nadrobienie przesyłania do chmury i podobne. Te nadal wymagają świadomego kliknięcia.

Widok menu#

Do tego: który obszar pojawia się przy otwarciu, czy akordeony startują rozłożone czy złożone oraz czy przyciski klawiatury ekranowej i edytora układów są widoczne.

Ponownie otwórz ostatnio oglądany obszar wraca dokładnie tam, gdzie obszar administracyjny został opuszczony. Obowiązuje to tylko dopóki logowanie jest ważne — po wylogowaniu i po wygaśnięciu sesji znowu pojawia się ustawiony obszar domyślny.

Wyświetlanie i skalowanie#

Ekrany gości są zaprojektowane dla Full HD — 1920 × 1080 w poziomie, 1080 × 1920 w pionie. Fotobudka przelicza ten rozmiar na własne okno: na mniejszym ekranie wszystko staje się odpowiednio mniejsze, na większym większe. Nie trzeba przy tym niczego ustawiać.

Pierwszy wiersz sekcji podaje wynik — jak duże jest okno fotobudki i na ilu procentach działa tam interfejs. Na ekranie 1920 × 1080 to 100 procent, na urządzeniu Microsoft Surface z 200-procentowym skalowaniem ekranu w systemie Windows około 71 procent.

Szerokość i wysokość referencyjna poniżej to coś innego: zapamiętują rozdzielczość podłączonego ekranu i określają tym samym format powierzchni roboczej w edytorach ekranów. Fotobudka odczytuje je przy starcie i podąża za nimi przy zmianie ekranu. Kto chce mieć je od razu, klika "Przejmij z ekranu" — przycisk pojawia się tylko wtedy, gdy zapisana i zmierzona rozdzielczość się różnią. Po zwinięciu sekcja pokazuje wtedy "Ekran zmieniony". Na rozmiar interfejsu te wartości nie wpływają.

Jeśli przeliczenie na danym ekranie wyjątkowo nie pasuje, pomaga "Ręcznie (stały współczynnik powiększenia)" z samodzielnie wybraną wartością.

"Wyświetlanie obrazu na żywo" poniżej dotyczy tylko obrazu z aparatu: czy wypełnia ekran i ile marginesu przy tym pozostaje. Przyciski i teksty pozostają nienaruszone.

Akceleracja graficzna#

Interfejs rysuje karta graficzna. To ustawienie fabryczne i z reguły właściwe: przewijanie w panelu administracyjnym i w edytorze układu jest dwa razy płynniejsze, przejścia i filmy nie przycinają się, a procesor pozostaje wolny dla aparatu, przetwarzania i wysyłki.

Zaznaczenie "Wyłączyć akcelerację graficzną" to wyjście awaryjne dla urządzeń, których sterownik graficzny psuje obraz. Poznać to po całkowicie czarnym podglądzie na żywo mimo poprawnych zdjęć albo po czarnych obszarach, pasach i zatrzymanych obrazach w interfejsie. Po zaznaczeniu należy uruchomić program ponownie; rysuje wtedy znowu procesor, a wyświetlanie staje się wyraźnie wolniejsze.

Pod zaznaczeniem widnieje, czym rysuje obecnie otwarty ekran. Jeśli panel administracyjny jest otwarty z tabletu w sieci, informacja dotyczy tego tabletu.

Potrzebny jest aktualny silnik wyświetlania: "Microsoft Edge WebView2 Runtime", sprawdzony w wersji 153.0.4234.32. Zwykle aktualizuje się sam; jego wersja widnieje w ustawieniach Windows w "Aplikacje" > "Zainstalowane aplikacje". Jeśli jest wyraźnie starsza, pomaga ponowna instalacja środowiska Runtime ze strony Microsoftu.

Timeouty i komunikaty o błędach#

Po upływie tych czasów oprogramowanie przerywa krok, który nie odpowiada, i pokazuje komunikat o błędzie. To hamulec bezpieczeństwa przed zawieszeniem, a nie czas oczekiwania dla gości.

Warto je zmieniać tylko wtedy, gdy podczas pracy przerywane są kroki, które faktycznie działają: wolny aparat, słaby komputer albo słabe połączenie mobilne potrzebują więcej czasu niż wartość domyślna. Zbyt ciasne wartości powodują niepotrzebne odrzucanie trwających zdjęć i transferów.

Wartości zależą od aparatu, komputera i sieci, więc obowiązują dla wszystkich wydarzeń.

Tryb online i offline#

Przełącza budkę świadomie w pracę offline. Sekcja wylicza, co nie jest wtedy oferowane — przesyłanie do chmury, wysyłka pocztą, kody QR do internetowego albumu zdjęć oraz portrety AI. Te ostatnie wymagają dostawcy w internecie: w trybie offline nie pojawia się ani wybór stylu, ani kafelek trybu AI, a trwająca sesja wydaje zdjęcie bez stylu, zamiast kazać czekać.

Gdy sieć zniknie w środku imprezy, nie ma czasu na szukanie sekcji. Ten sam przełącznik znajduje się dlatego u góry menu panelu administracyjnego, pod pozycją "Automatyczne zapisywanie", i działa tam od razu. Kto w ogóle nie chce otwierać panelu administracyjnego, znajdzie go także w menu szybkich ustawień budki.

Zdalne zarządzanie#

Budka zgłasza swój stan do serwera internetowego i przyjmuje stamtąd polecenia.

Zgłaszane są stan i obciążenie komputera, liczniki, włączone funkcje i wystąpione błędy — żadnych obrazów.

Zdalny dostęp do interfejsu#

Interfejs tej fotobudki można otworzyć zdalnie w przeglądarce — także wtedy, gdy budka stoi w sieci Wi-Fi lokalu albo za routerem mobilnym. Nie są potrzebne ani VPN, ani przekierowanie portów.

Przydaje się to, gdy podczas imprezy trzeba coś poprawić bez dojazdu na miejsce: zmienić układ, sprawdzić drukarkę, wyzerować licznik.

Warunek#

Zdalny dostęp konfiguruje się nie na fotobudce, lecz tam, gdzie zgłasza ona swój stan: w portalu zarządzania albo w zapleczu własnego serwera WWW. Powstaje tam osobny adres dla każdego urządzenia. Oprogramowanie przejmuje go samo przy następnym zgłoszeniu.

Na fotobudce pozostaje tylko przełącznik główny (Admin-Bereich "Fernverwaltung" > "Fernzugriff auf die Oberfläche"). Bez niego nie da się otworzyć połączenia.

W codziennej pracy#

Dostęp nie jest otwarty na stałe: otwiera się go pojedynczo i zamyka sam po ustawionym czasie — domyślnie po czterech godzinach. Otworzyć można go na fotobudce lub zdalnie; oznaczenie w nagłówku sekcji pokazuje, dopóki coś jest otwarte.

Otwierając zdalnie, trzeba uwzględnić jeden odstęp zgłoszeń: oprogramowanie odbiera polecenie dopiero przy następnym zgłoszeniu.

Dostęp z sieci#

Gdy fotobudka stoi w sieci, każde inne urządzenie w niej dociera do niej przez jej adres w przeglądarce — tablet, telefon, laptop przy sąsiednim stole. Ta część ustala, co te urządzenia mogą tam obsługiwać (panel administracyjny "Zarządzanie zdalne" > "Dostęp z sieci").

Fabrycznie z sieci przechodzi tylko galeria dla urządzeń zewnętrznych. Interfejs obsługi i panel administracyjny pozostają zarezerwowane dla ekranu fotobudki, dopóki nie zostaną tutaj udostępnione.

Cztery obszary#

Galeria nie ma w tej części własnego przełącznika — włącza się i wyłącza tam, gdzie jej miejsce (panel administracyjny "Galeria" > "Galeria na urządzeniu zewnętrznym"). Tutaj widać tylko, jak stoi w tej chwili.

Stanowisko doładowania pokazuje wyłącznie stronę doładowania salda — dla tabletu przy wejściu, zob. Konfiguracja Pay-per-Use.

Adresy#

Pod przełącznikami stoją pełne adresy, pod którymi fotobudka jest w tej chwili osiągalna — z adresem IP i portem, gotowe do wpisania w przeglądarce drugiego urządzenia. Stoją tam także przy zablokowanym obszarze: dzięki temu wiadomo, co wpisać po udostępnieniu.

Kilka adresów oznacza, że komputer ma kilka kart sieciowych — najczęściej LAN i Wi-Fi. Właściwy pochodzi z sieci, w której jest też drugie urządzenie.

Przy włączonym połączeniu szyfrowanym przy każdym obszarze stoi dodatkowo adres https z własnym portem. Tylko przez niego tablet oferuje menu udostępniania urządzenia.

Port fotobudki#

Liczba po dwukropku w adresie to port. Fabrycznie jest to 8000. Jeśli inny program na tym samym komputerze zajmuje ten numer, fotobudka się nie uruchamia — nie dociera nawet do własnego ekranu. Na taki przypadek numer można zmienić w polu "Port fotobudki". Dozwolone są wartości od 1024 do 65535.

Zmiana zadziała po następnym uruchomieniu oprogramowania. Dopóki fotobudka działa jeszcze na starym numerze, informuje o tym uwaga pod polem. Potem nowy numer obowiązuje wszędzie: w adresach powyżej, dla urządzeń w sieci, dla galerii na urządzeniu zewnętrznym oraz dla pokazu slajdów na drugim monitorze.

Zapora systemu Windows nie odgrywa tu roli: jej zezwolenie zostaje wydane przy pierwszym uruchomieniu dla programu, a nie dla pojedynczego numeru portu — obowiązuje potem dla każdego portu, który fotobudka zajmuje. Poprawić trzeba tylko ręcznie utworzoną regułę na porcie 8000 albo zezwolenie innej zapory.

Gdy port jest zajęty przy starcie#

Panel administracyjny w tym przypadku nie pomoże: jest częścią fotobudki i staje się dostępny dopiero wtedy, gdy ona działa. Dlatego oprogramowanie pyta już przy starcie. Jeśli port jest zajęty, szuka wolnego numeru w pobliżu i proponuje go w oknie:

• Tak — fotobudka uruchamia się od razu na nowym numerze i go zapamiętuje. Nic więcej nie trzeba robić; w panelu administracyjnym pole pokazuje potem nowy numer.
• Nie — uruchamianie zostaje przerwane, ze zwykłym komunikatem o zajętym porcie.

PIN sieciowy#

Udostępniony obszar można dodatkowo umieścić za PIN-em. Pole "Wymagać PIN-u" stoi osobno przy każdym z trzech obszarów — dzięki temu galeria pozostaje otwarta dla gości, podczas gdy interfejs obsługi znajduje się za nim.

PIN sieciowy jest niezależny od PIN-u administratora. Przekazanie go osobie obsługującej nie wydaje dostępu administratora: za PIN-em sieciowym panel administracyjny nadal pyta o własny.

Od czterech do dwunastu cyfr. Dopóki żaden nie jest zapisany, pola pozostają bez działania — zapora bez klucza byłaby zamkiem, którego nikt już nie otworzy.

Urządzenie, które wywoła chroniony obszar, dostaje maskę wprowadzania w języku ustawionym na fotobudce i pozostaje potem odblokowane przez dwanaście godzin. Po ponownym uruchomieniu fotobudki pytanie wraca; tak samo, gdy tylko PIN zostanie zmieniony lub usunięty.

Po pięciu błędnych wpisach z rzędu pytanie robi minutę przerwy, przy dalszych próbach za każdym razem dwa razy dłużej. Liczy się osobno dla każdego urządzenia.

Kiedy udostępniać#

Udostępnienie interfejsu obsługi ma sens, gdy budką ma sterować drugi ekran — na przykład tablet na stanowisku obsługi. Udostępnienie panelu administracyjnego opłaca się, gdy w trakcie wydarzenia coś się poprawia z laptopa, bez stawania przed budką.

Po pięciu błędnych PIN-ach z rzędu logowanie robi minutę przerwy, przy dalszych próbach za każdym razem dwa razy dłużej. Liczy się osobno dla każdego urządzenia; poprawny PIN zeruje licznik.

Co widzi zablokowane urządzenie#

Kto z innego urządzenia wywoła coś zablokowanego, dostaje stronę w języku ustawionym na fotobudce. Wymienia ona dany obszar i wskazuje, że osoba administrująca może go udostępnić — nie komunikat błędu, który wygląda na usterkę.

Na samym ekranie fotobudki nic się przez to nie zmienia, a zdalny dostęp przez portal nadal prowadzi do panelu administracyjnego.

Zarządzanie licencjami#

Pokazuje typ licencji, pozostały czas, datę wystawienia i moment ostatniej synchronizacji. Tutaj aktywuje się klucz i, przed zmianą urządzenia, zwalnia go z powrotem.

Licencja musi zsynchronizować się z serwerem licencji co najmniej raz na 180 dni; przy połączeniu z internetem dzieje się to samoczynnie. Termin podaje „Następna synchronizacja najpóźniej”. Na 30 dni przed nim ekran startowy przypomina o tym przy każdym uruchomieniu programu; potem do następnej synchronizacji nie można uruchamiać nowych sesji. Nie dotyczy to wersji testowej.

Kopia zapasowa i przywracanie#

Kopia zapasowa obejmuje całą konfigurację urządzenia — wszystkie wydarzenia wraz z ich układami, grafikami i ustawieniami, a także konta oraz stany liczników. Jest zabezpieczeniem na wypadek zmiany urządzenia i awarii.

Zdjęcia pozostają poza nią: foldery sesji i galeria nie trafiają do pliku. Kopia zapasowa jest dzięki temu mała i powstaje w kilka sekund. Dla zdjęć służą "Eksport zdjęć wydarzenia", pakiet wydarzenia oraz folder sesji.

Przywracanie zachowuje istniejące zdjęcia, także te z wydarzeń, których w kopii zapasowej brakuje — ich zdjęcia pojawiają się potem w "Zdjęcia usuniętych wydarzeń".

Tworzenie i przywracanie kopii działają w tle i pokazują pasek postępu; panel administracyjny pozostaje w tym czasie dostępny.

Do przekazania pojedynczego wydarzenia klientowi albo drugiej budce właściwą drogą jest natomiast pakiet wydarzenia, patrz Zarządzanie wydarzeniami — nie zawiera on danych dostępowych.

System#

Ponowne uruchomienie i zakończenie oprogramowania, ponowne uruchomienie i wyłączenie komputera, a do tego:

• Sprawdź konfigurację — szuka brakujących albo nieprawidłowych pól i naprawia je. Pomaga, gdy po aktualizacji coś przestaje działać.
• Wyczyść pamięć podręczną interfejsu — czyści pamięć podręczną przeglądarki w trybie kiosku, aby zmiany były widoczne od razu.
• Gesty przesunięcia od krawędzi — wyłączyć, aby przesunięcie od krawędzi ekranu nie otwierało systemu Windows.
• Konsola diagnostyczna — do szukania błędów; aplikacja powinna przy tym działać w trybie okienkowym.