Funkcje kreatywne

Cztery funkcje zmieniają zdjęcie gościa: cyfrowe tło podmienia to, co widać za nim, portret SI przerysowuje go w wybranym stylu, filtr kładzie się potem na ujęcie, a przy dekorowaniu gość rysuje sam. Stoją razem, bo działają razem — każda dokłada jedną decyzję i wydłuża sesję.

Cyfrowe tło#

Cyfrowe tło zastępuje to, co widać za gośćmi. Konfiguruje się je w Background Studio (« Funkcje kreatywne » > « Cyfrowe tło », tam « Otwórz Background Studio »), i to na podstawie zdjęcia odniesienia, a nie na wyczucie. Do włączenia lub wyłączenia go dla wydarzenia studio nie jest potrzebne: « Włącz tło cyfrowe » znajduje się bezpośrednio w tej sekcji.

Chroma-key#

W studiu ustawia się kolor kluczowy na zdjęciu odniesienia, a do tego tolerancję. Podgląd maski od razu pokazuje, co zostanie wycięte.

Kto nie chce przechodzić suwaków po kolei, korzysta z asystenta: "Konfiguracja krok po kroku" u góry studia. Oblicza on wynik z bieżącymi wartościami, pyta, co przeszkadza — resztki starego tła, brakujące części obiektu, zielona obwódka lub twarda krawędź — i do każdej odpowiedzi stawia obok bieżącego obrazu dwie propozycje. Wybór następuje przez porównanie. Jeśli bieżący obraz pozostaje najlepszym wyborem, następna propozycja jest mniejsza. "Odrzuć" przywraca stan sprzed przebiegu.

Precyzyjne ustawienia poniżej są podzielone na bloki. W większości przypadków wystarczy kolor kluczowy; pozostałe suwaki są potrzebne dopiero wtedy, gdy tło sprawia kłopoty.

Dopasowanie tła#

Trzy ustawienia dotyczą każdego sposobu wycinania, a więc także wycinania przez SI:

Wycięcie przez sztuczną inteligencję#

Wycinanie wykonuje RAWCaptureBooth AI-Service: osobny program 64-bitowy instalowany jednorazowo na tym samym komputerze. Budka wysyła tam zdjęcie i osadza je na nowym tle. Modele są zawarte w AI-Service; jedynie BRIA RMBG 2.0 trzeba samodzielnie licencjonować i dodać. Do ustawienia są:

Wycinanie AI przez Replicate#

Ta droga nie wymaga dodatkowego programu na budce: wycinanie liczy dostawca Replicate — ten sam, przez którego powstają portrety SI. Konto i klucz zapisuje się raz na urządzenie w „Dostępy i konta” i obowiązują wtedy dla obu funkcji.

„BRIA RMBG” jest przeznaczony do zastosowań komercyjnych: model trenowano wyłącznie na licencjonowanym materiale.

Zarządzanie tłami#

Obrazy tła wgrywa się jako PNG albo JPG i nazywa. Każde tło da się oznaczyć jako aktywne:

• Jedno aktywne tło jest używane zawsze.
• Kilka aktywnych teł daje w przebiegu sesji wybór dla gości.
• Gdy wybór jest wyłączony, obowiązuje zawsze tło oznaczone w studiu jako aktywne.

W sekcji „Tło” studio ma jeszcze dwa przełączniki dla wyboru:

• Pokaż przycisk „Losowo”: gość losuje jedno z aktywnych teł i może je zatwierdzić lub losować ponownie. Działa od dwóch aktywnych teł.
• Oferuj „Dalej bez tła”: gość może pominąć tło dla swojego zdjęcia. Zdjęcie zachowuje wtedy prawdziwe tło, także w podglądzie na żywo i przy późniejszym ponownym przeliczeniu. Wybór pojawia się wtedy już przy jednym aktywnym tle.

Wybór filtrów#

« Włącz przegląd filtrów » pokazuje gościowi wybór wyglądów obrazu — na przykład czerń i biel, styl komiksowy albo ciepły wygląd vintage. Zaznacza się, które filtry mają być do wyboru.

Jak działa dany filtr, pokazuje podgląd na podstawie zdjęcia z Wygląd > « Obrazy podglądu ».

Moment wyboru i obrazy podglądu#

« Przebieg u gościa » określa, kiedy pojawia się wybór. Przed zdjęciem to najkrótszy przebieg i właściwy wybór przy długiej kolejce. Po zdjęciu gość wybiera, mając przed oczami własne zdjęcia — wybór jest trafniejszy, sesja trwa nieco dłużej. Filtr dla każdego obrazu opłaca się przy layoutach z kilkoma zdjęciami, gdy goście lubią łączyć style; na imprezy firmowe z jednolitym wyglądem to za dużo.

« Obrazy podglądu » określa, co pokazują kafelki. Obraz przykładowy jest dostępny od razu. Przy obrazie gościa fotobudka oblicza każdy kafelek na nowo — po zdjęciu ze zdjęć, przed zdjęciem z klatki podglądu na żywo. Kosztuje to czas na każdy filtr, przy « Filtr dla każdego obrazu » dodatkowo na każde zdjęcie. Na wolnym komputerze warto więc włączyć niewiele filtrów; uwaga pod wyborem podaje liczbę podglądów.

Wyłączenie « Filtry także dla portretów SI » opłaca się, gdy style SI i tak nadają wygląd — filtr czarno-biały na obrazie olejnym bardziej psuje, niż pomaga. Goście ze stylem SI oszczędzają wtedy jeden krok; kto fotografuje bez SI, wybiera filtr jak zwykle.

Własne filtry z pliku LUT#

Obok filtrów dostarczonych można tworzyć własne. Podstawą jest plik LUT (rozszerzenie .cube) — tabela kolorów, jaką tworzy Lightroom, DaVinci Resolve albo kupiony pakiet presetów. W « Własne filtry » plik zostaje wybrany, nazwany i dodany; fotobudka od razu go wczytuje i liczy obraz podglądu. Plik nie do użycia zostaje odrzucony już w tym miejscu, a nie dopiero przy pierwszym gościu. Opis jest dobrowolny; pojawia się u gościa pod nazwą — tam, gdzie dostarczone filtry pokazują swoje zdanie objaśniające.

Każdy własny filtr ma siłę. Określa ona, jak mocno działa tabela kolorów: 100 % to wzorzec bez zmian, 40 % miesza go z oryginałem tylko częściowo. W ten sposób zbyt mocny wzorzec da się złagodzić bez zmiany pliku.

Własne filtry należą do eventu. Wędrują razem z kopią, eksportem i przekazaniem, ale w innym evencie nie są dostępne same z siebie. Reset fabryczny obszaru cofa tylko udostępnienia — wgrane pliki pozostają.

Portrety SI#

Portrety SI przerysowują zdjęcie gościa w wybranym stylu — jako komiks, jako obraz olejny, jako astronautę. Inaczej niż przy cyfrowym tle nie liczy tego fotobudka, lecz usługa w internecie: Replicate. Potrzebne jest tam konto, a zdjęcia opuszczają własną sieć.

Konfiguracja#

Dostęp do dostawcy znajduje się w « Ustawienia systemu i urządzenia » > « Dostępy i konta » > « Dostawca SI (Replicate) ». Należy do urządzenia, obowiązuje dla wszystkich funkcji SI i pozostaje przy zmianie wydarzenia. Instrukcja jest tam pod « Konfiguracja ». Dwa kroki łatwo przeoczyć:

• Sposób płatności musi na stałe pozostać zapisany na koncie. Konta, które dysponują już tylko środkami, są ograniczane do sześciu obrazów na minutę. Podczas pracy wygląda to jak usterka fotobudki.
• Informacje o ochronie danych wydarzenia trzeba dostosować, zanim funkcja zostanie włączona. Zobacz Dane i prywatność.

« Sprawdzić połączenie » podaje powód wprost — błędny klucz, nieznany model, ograniczenie przepustowości, brak środków lub brak połączenia.

Krok pośredni albo osobny tryb#

Wybór stylu w przebiegu rozstrzyga, gdzie gość wybiera styl.

• Część przebiegu zdjęciowego — wybór stylu pojawia się przed wyborem filtra jako krok pośredni. Kto nie chce żadnego stylu, mija go przyciskiem „Dalej bez SI”.
• Osobny tryb rejestracji — „Portret SI” stoi jako własny kafelek obok trybów Zdjęcie, GIF i Bumerang. Kto go dotknie, wybiera następnie styl; tryb zdjęciowy pozostaje wtedy bez wyboru stylu.

Osobny tryb ma własne układy, własny układ domyślny, własny wybór układu i własne zezwolenie na druk, ustawiane w „Tryby zdjęć i przypisanie układów”. W edytorze układów przy trybach pojawia się dodatkowo pole Portret SI. Zdjęcia wykonuje aparat do zdjęć. Przy przejściu na tę wersję tryb przejmuje układy zdjęciowe z zaznaczeniem „Używać do portretów SI” oraz wartości trybu zdjęciowego; dla gości nic się nie zmienia.

Jako część przebiegu zdjęciowego nadal obowiązuje zaznaczenie Używać do portretów SI w edytorze układów: układu tam odznaczonego gość nie zobaczy po wyborze stylu.

Bez zapisanego klucza i w trybie offline kafelek w ogóle się nie pojawia — zamiast prowadzić do przebiegu, który na końcu i tak wydaje zwykłe zdjęcie. Przy wyczerpanym limicie pozostaje natomiast na miejscu, wyszarzony, a jego przycisk podaje powód zamiast „Wybierz”. Zniknięcie w środku imprezy byłoby gorsze: gość szukałby trybu, który przed chwilą jeszcze widział.

Model i jakość#

Do wyboru są tylko modele stale dostępne u dostawcy. Model społecznościowy uruchamiałby się przy pierwszym wywołaniu przez kilka minut — bezużyteczne przy czekających gościach. Cennik pod wyborem zestawia wszystkie modele z ceną za portret, w kolejności wyboru: dla każdej jakości oraz czy i za jaką dopłatą możliwe jest własne tło. Kolumna ustawionej jakości jest wyróżniona, podobnie jak wybrany model; dotknięcie nazwy wybiera model. Kwoty pochodzą ze stron modeli i mają swoją datę, ponieważ nie ma interfejsu do pobierania cen. Background-Studio pokazuje podobną listę dla wycinania przez SI.

Style#

Dostarczanych jest 180 stylów w dwunastu grupach. Zaznacza się to, co gość dostanie do wyboru; « Odznaczyć wszystkie » czyści listę za jednym razem.

Same grupy da się dostosować: zmienić nazwę, dodać własne i posortować strzałkami. Kolejność obowiązuje tak samo u gościa — to, co stoi na górze, widzi on jako pierwsze. Nazwa zmienia się w języku, w którym akurat jest obszar administracyjny; pozostałe języki zachowują nazwę fabryczną. Grupy bez udostępnionych stylów gość nie zobaczy.

„Zezwalaj na łączenie dwóch stylów” pozwala gościowi nałożyć dwa style na jedno zdjęcie, np. „Wiking” i „Obraz olejny”. Po pierwszym stylu osobna strona z jego przykładowym obrazem pyta, czy dodać drugi: „Dalej z jednym stylem” albo „Wybierz drugi styl”. Drugi wybiera się ponownie z przeglądu grup, pierwszy jest tam zaznaczony, a dotknięcie drugiego od razu przechodzi dalej. Oba style trafiają do dostawcy w jednym przebiegu: kosztuje to tyle co jeden styl i liczy się w limicie jeden raz. Domyślnie wyłączone.

Dla połączenia obowiązują trzy zasady: osoba pozostaje rozpoznawalna tylko wtedy, gdy oba style ją zachowują. Zasady Beauty obowiązują tylko wtedy, gdy oba style pochodzą z grupy „Beauty”. A jeśli jeden z nich jest fotorealistyczny, zdjęcie jest oznaczane jak fotorealistyczne.

Własne style#

Pod dostarczonymi stylami znajduje się osobny obszar dla stylów tworzonych samodzielnie.

Własny styl potrzebuje tylko nazwy i polecenia dla modelu. Polecenie w języku angielskim jest wykonywane znacznie pewniej.

O to, by osoba na zdjęciu pozostała rozpoznawalna, dba pole „Zachowaj wygląd osoby” w oknie edycji. Fabrycznie jest zaznaczone i przy wysyłce dopisuje zdanie utrwalające twarz, płeć, wiek, odcień skóry, fryzurę, zarost i okulary — w samym poleceniu nie trzeba o tym pisać. Odznaczenie ma sens tylko wtedy, gdy styl ma celowo zmienić osobę: inny wiek, istota fantastyczna, karykatura. Pole dotyczy pojedynczego stylu i można je zmienić także w stylach dołączonych.

« Wygenerować obraz przykładowy » przepuszcza przez Twój styl tę samą osobę, która widnieje na dostarczonych kafelkach. Dzięki temu własny styl wpasowuje się w rząd, zamiast stać obok z obcą twarzą. Przebieg kosztuje u dostawcy tyle co obraz gościa i liczy się do limitu.

Żaden dostarczony styl nie wymienia dzieła, marki ani postaci. Opisany jest wygląd: bohater w pelerynie bez emblematu, zamaskowany mściciel, nordycki poszukiwacz przygód. Kto chce zbliżyć się do konkretnego wzoru, tworzy własny styl; wtedy jest to jego decyzja.

„Najpierw pokazać gościowi grupy" włącza krok pośredni: gość wybiera najpierw grupę, a w niej styl. Przy wielu udostępnionych stylach jest to znacznie szybsze niż jedna długa lista. Gdy stylami dysponuje tylko jedna grupa, krok odpada sam.

„Pokaż przycisk „Losowo”” dodaje pod wyborem przycisk z kostką. Gość losuje nim jeden z udostępnionych stylów, widzi go z przykładowym obrazem i zatwierdza go lub losuje ponownie. W otwartej grupie losowane są tylko jej style. Przycisk pojawia się dopiero przy co najmniej dwóch udostępnionych stylach.

Dla wszystkich wydarzeń: biblioteka urządzenia#

Własne style i zmienione style fabryczne należą do wydarzenia. To, co ma być na każdej imprezie, trafia przez ołówek i "Przenieś do biblioteki urządzenia" do biblioteki urządzenia. W wydarzeniu jej style mają oznaczenie "Urządzenie" i można je tam jedynie włączyć i wyłączyć.

Tło#

Większość stylów umieszcza osobę we własnej scenie — superbohatera na dachu nad miastem, rycerza przed zamkiem. „Tło przy stylach AI” decyduje, czy tak zostaje:

Style z grupy „Beauty” i tak zachowują tło; dla nich ustawienie niczego nie zmienia.

Zastąp tło. W tej samej podsekcji można przesłać własne obrazy, w których model umieszcza osobę — miejsce imprezy, plażę, salę zamkową. Wybrany styl obowiązuje dla całego obrazu łącznie z nowym tłem. Obsługa jest taka jak w Background Studio: aktywować obrazy, ustawić jeden jako główny, dodać podpisy. Jeśli aktywnych jest kilka, gość wybiera jeden po wyborze stylu; „Losowo” i „Dalej bez tła” można włączyć. Bez wyboru obowiązuje obraz główny.

Obrazy są zmniejszane do maksymalnie 2048 pikseli na dłuższym boku i wędrują z wydarzeniem przy duplikowaniu, eksporcie i w presetach. Niektóre modele naliczają dodatkową opłatę za każdy przesłany obraz; portret z własnym tłem może więc kosztować nieco więcej.

Wybór stylu przez gościa#

Gdy włączone jest „Zezwolić na własne życzenie gościa", gość może dopisać do wybranego stylu krótkie zdanie - na przykład „po lewej astronauta, po prawej rycerz". Pomyślane jest to o zdjęciach grupowych, na których każda osoba ma stać się czymś innym. Życzenie uzupełnia styl, nie zastępuje go, a zdanie zachowujące osobę pozostaje.

Wprowadzanie jest fabrycznie wyłączone. To, co gość wpisze, trafia do dostawcy jako polecenie: jeśli wymieni chronione postacie, decyduje jego filtr treści. A pisanie kosztuje czas przy stanowisku - przy kolejce to właśnie jest prawdziwa cena.

„Przy własnym życzeniu zawsze oznaczać" jest fabrycznie włączone: gdy gość dopisuje sam, obraz częściej pokazuje ludzi przy czymś, co nigdy się nie wydarzyło. Reguła działa wtedy także przy oznaczaniu ustawionym na „Nigdy"; nadal można ją wyłączyć.

Limit#

Stan znajduje się w Licznikach i limitach i można go tam zresetować osobno. Liczone jest tylko to, co faktycznie zostało obliczone — niepowodzenie u dostawcy nic nie zużywa.

Granica i komunikat znajdują się także w Liczniki i limity - to samo pole, dostępne w dwóch miejscach. Po wyczerpaniu limitu gość otrzymuje kartę informacyjną z zapisanym tekstem zamiast wyboru stylu i może stamtąd wrócić albo kontynuować bez stylu.

Oznaczenie#

Rozporządzenie o SI wymaga widocznego ujawnienia tam, gdzie obraz mógłby zostać niesłusznie uznany za prawdziwy. Styl komiksowy tego nie obejmuje, portret fotorealistyczny tak. Fabrycznie oznaczane są więc dokładnie style fotorealistyczne; ustawienie można przełączyć na « Zawsze » lub « Nigdy », a położenie oznaczenia wybrać.

Decyzję podejmuje prowadzący fotobudkę — w rozumieniu rozporządzenia to on wdraża system.

Co widzi gość#

Styl wybiera się w osobnym kroku zaraz po wyborze trybu, przed wyborem filtra i układu: to on określa, które układy pasują i czy pytanie o tło cyfrowe jest jeszcze potrzebne. Filtr i styl SI można łączyć: najpierw model przerysowuje obraz, potem nakłada się filtr. Gdy w ustawieniach filtrów wyłączono « Filtry także dla portretów SI », wybór filtra po wybraniu stylu jest pomijany. Wszystkie obrazy sesji otrzymują ten sam styl.

Krok w ogóle się nie pojawia, gdy nie zapisano klucza, gdy fotobudka pracuje w trybie offline lub gdy włączone jest ustawienie oszczędzania danych. W żadnym z tych przypadków gość nie widzi komunikatu o błędzie.

Podczas obliczania ekran oczekiwania informuje, że portret jest rysowany, i pokazuje pozostały czas. Czas trwania jest mierzony przy każdym przebiegu; wskazanie pojawia się więc od drugiego zdjęcia z SI.

Układy i kadr#

W edytorze układów ustala się dla każdego, czy wchodzi w grę przy portretach SI. Fabrycznie wchodzą wszystkie. Gdy gość wybierze styl, odznaczone układy nie są mu już pokazywane - a gdy układy wieloobrazowe nie są dopuszczone, zostają tylko te z jednym miejscem. Kto wybrał „bez SI", widzi wszystkie.

Zdjęcie trafia do dostawcy w kadrze swojego miejsca w układzie. Model liczy więc dokładnie dla formatu, który będzie widoczny.

Trzy przyczyny może usunąć tylko operator: brak środków, nieprawidłowy klucz albo jego brak. Wychodzą jako błąd i wyzwalają natychmiastowy komunikat statusu, o ile jest skonfigurowany.

Dekorowanie obrazu#

Pozwala pomalować gotowy obraz i opatrzyć go naklejkami przed udostępnieniem lub wydrukiem.

Własne naklejki da się wgrać; pojawiają się na pasku bocznym przed dołączonymi.