Portrety SI

Portrety SI przerysowują zdjęcie gościa w wybranym stylu — jako komiks, jako obraz olejny, jako astronautę. Inaczej niż przy cyfrowym tle nie liczy tego fotobudka, lecz usługa w internecie: Replicate. Potrzebne jest tam konto, a zdjęcia opuszczają własną sieć.

Wszystko ustawia się w obszarze administracyjnym „Portrety SI” w ośmiu pozycjach menu: Konfiguracja (przełącznik i wybór stylu w przebiegu), Model i koszty (model, powiększanie), Limit (granica, ostrzeżenie i co dzieje się potem), Style (wybór, widok dla gościa, własne życzenie, grupy), Własne style (własne style, pomysły i przepisy, obrazy przykładowe), Tło, Oznaczenie oraz Import i eksport (wybór stylów przez klienta, style jako plik). Wszystko należy do wydarzenia; dostęp do dostawcy i biblioteka urządzenia należą do urządzenia.

Konfiguracja#

Dostęp do dostawcy znajduje się w « Urządzenie » > « Dostępy i konta » > « Dostawca SI (Replicate) ». Należy do urządzenia, obowiązuje dla wszystkich funkcji SI i pozostaje przy zmianie wydarzenia. Instrukcja jest tam pod « Konfiguracja ». Dwa kroki łatwo przeoczyć:

• Sposób płatności musi na stałe pozostać zapisany na koncie. Konta, które dysponują już tylko środkami, są ograniczane do sześciu obrazów na minutę. Podczas pracy wygląda to jak usterka fotobudki.
• Informacje o ochronie danych wydarzenia trzeba dostosować, zanim funkcja zostanie włączona. Zobacz Dane i prywatność.

« Sprawdzić połączenie » podaje powód wprost — błędny klucz, nieznany model, ograniczenie przepustowości, brak środków lub brak połączenia.

W pozycji menu „Konfiguracja” blok „Gotowe dla gości” pokazuje, co jest skonfigurowane, a czego jeszcze brakuje: klucz, model, odblokowane style i granicę, a także to, co wpływa na portrety SI z zewnątrz - prywatność domyślnie i tryb offline wyłączają je po cichu, a własne zasady użytkowania i ochrony danych w HTML muszą same wspominać o przekazaniu do dostawcy. Kliknięcie wpisu prowadzi do ustawienia.

Krok pośredni albo osobny tryb#

Wybór stylu w przebiegu rozstrzyga, gdzie gość wybiera styl.

• Część przebiegu zdjęciowego — wybór stylu pojawia się przed wyborem filtra jako krok pośredni. Kto nie chce żadnego stylu, mija go przyciskiem „Dalej bez SI”.
• Osobny tryb rejestracji — „Portret SI” stoi jako własny kafelek obok trybów Zdjęcie, GIF i Bumerang. Kto go dotknie, wybiera następnie styl; tryb zdjęciowy pozostaje wtedy bez wyboru stylu.

Osobny tryb ma własne układy, własny układ domyślny, własny wybór układu i własne zezwolenie na druk, ustawiane w „Tryby zdjęć i przypisanie układów”. W edytorze układów przy trybach pojawia się dodatkowo pole Portret SI. Zdjęcia wykonuje aparat do zdjęć. Przy przejściu na tę wersję tryb przejmuje układy zdjęciowe z zaznaczeniem „Używać do portretów SI” oraz wartości trybu zdjęciowego; dla gości nic się nie zmienia.

Jako część przebiegu zdjęciowego nadal obowiązuje zaznaczenie Używać do portretów SI w edytorze układów: układu tam odznaczonego gość nie zobaczy po wyborze stylu.

Bez zapisanego klucza i w trybie offline kafelek w ogóle się nie pojawia — zamiast prowadzić do przebiegu, który na końcu i tak wydaje zwykłe zdjęcie. Przy wyczerpanym limicie pozostaje natomiast na miejscu, wyszarzony, a jego przycisk podaje powód zamiast „Wybierz”. Zniknięcie w środku imprezy byłoby gorsze: gość szukałby trybu, który przed chwilą jeszcze widział.

Model i jakość#

Do wyboru są tylko modele stale dostępne u dostawcy. Model społecznościowy uruchamiałby się przy pierwszym wywołaniu przez kilka minut — bezużyteczne przy czekających gościach. Cennik pod wyborem zestawia wszystkie modele z ceną za portret, w kolejności wyboru: dla każdej jakości oraz czy i za jaką dopłatą możliwe jest własne tło. Kolumna ustawionej jakości jest wyróżniona, podobnie jak wybrany model; dotknięcie nazwy wybiera model. Kwoty pochodzą ze stron modeli i mają swoją datę, ponieważ nie ma interfejsu do pobierania cen. Background-Studio pokazuje podobną listę dla wycinania przez SI.

Powiększanie#

Modele dostarczają od 1K do 2K. Bez powiększania portret jest potem tylko rozciągany — większy, ale nie ostrzejszy. Krok opłaca się przy modelu 1K, na dużym papierze i wtedy, gdy pojedynczy portret jest przekazywany w pełnym rozmiarze: przez przesyłanie do chmury edytowanych pojedynczych obrazów lub eksport.

Recraft Crisp to tani wybór dla „Jak wydruk” i „Wysoki”; Topaz kosztuje więcej i osiąga także „Bardzo wysoki”. Obaj dostawcy widzą portret, dlatego należy ich wymienić w informacjach o ochronie danych. Jeśli powiększanie się nie powiedzie, gość i tak otrzyma portret — w dotychczasowym rozmiarze.

Style#

Dostarczanych jest ponad 220 stylów w trzynastu grupach. Zaznacza się to, co gość dostanie do wyboru; « Odznaczyć wszystkie » czyści listę za jednym razem. Obok nazwy każdej grupy « Zaznaczyć wszystkie » i « Odznaczyć wszystkie » pojawiają się jeszcze raz i działają tylko na style tej grupy — przydatne, gdy na daną okazję nadaje się tylko kilka grup.

Każda grupa to wiersz z małymi podglądami i licznikiem „12 z 16”; kliknięcie rozwija jej kafelki. Nad nimi pole wyszukuje styl we wszystkich grupach, a „Tylko wybrane” pokazuje tylko to, co gość dostanie do wyboru.

Same grupy da się dostosować: zmienić nazwę, dodać własne i posortować strzałkami. Kolejność obowiązuje tak samo u gościa — to, co stoi na górze, widzi on jako pierwsze. Nazwa zmienia się w języku, w którym akurat jest obszar administracyjny; pozostałe języki zachowują nazwę fabryczną. Grupy bez udostępnionych stylów gość nie zobaczy.

„Zezwalaj na łączenie dwóch stylów” pozwala gościowi nałożyć dwa style na jedno zdjęcie, np. „Wiking” i „Obraz olejny”. Po pierwszym stylu osobna strona z jego przykładowym obrazem pyta, czy dodać drugi: „Dalej z jednym stylem” albo „Wybierz drugi styl”. Drugi wybiera się ponownie z przeglądu grup, pierwszy jest tam zaznaczony, a dotknięcie drugiego od razu przechodzi dalej. Oba style trafiają do dostawcy w jednym przebiegu: kosztuje to tyle co jeden styl i liczy się w limicie jeden raz. Domyślnie wyłączone.

Dla połączenia obowiązują trzy zasady: osoba pozostaje rozpoznawalna tylko wtedy, gdy oba style ją zachowują. Zasady Beauty obowiązują tylko wtedy, gdy oba style pochodzą z grupy „Beauty”. A jeśli jeden z nich jest fotorealistyczny, zdjęcie jest oznaczane jak fotorealistyczne.

Własne style#

Pod dostarczonymi stylami znajduje się osobny obszar dla stylów tworzonych samodzielnie.

Własny styl potrzebuje tylko nazwy i polecenia dla modelu. Polecenie w języku angielskim jest wykonywane znacznie pewniej.

O to, by osoba na zdjęciu pozostała rozpoznawalna, dba pole „Zachowaj wygląd osoby” w oknie edycji. Fabrycznie jest zaznaczone i przy wysyłce dopisuje zdanie utrwalające twarz, płeć, wiek, odcień skóry, fryzurę, zarost i okulary — w samym poleceniu nie trzeba o tym pisać. Odznaczenie ma sens tylko wtedy, gdy styl ma celowo zmienić osobę: inny wiek, istota fantastyczna, karykatura. Pole dotyczy pojedynczego stylu i można je zmienić także w stylach dołączonych.

« Wygenerować obraz przykładowy » przepuszcza przez Twój styl tę samą osobę, która widnieje na dostarczonych kafelkach. Dzięki temu własny styl wpasowuje się w rząd, zamiast stać obok z obcą twarzą. Przebieg kosztuje u dostawcy tyle co obraz gościa, ale nie liczy się do limitu wydarzenia. Jeśli w „Własne style” > „Zdjęcie do obrazów przykładowych” zapisano własne zdjęcie, obraz powstaje z tego zdjęcia.

Żaden dostarczony styl nie wymienia dzieła, marki ani postaci. Opisany jest wygląd: bohater w pelerynie bez emblematu, zamaskowany mściciel, nordycki poszukiwacz przygód. Kto chce zbliżyć się do konkretnego wzoru, tworzy własny styl; wtedy jest to jego decyzja.

„Najpierw pokazać gościowi grupy" włącza krok pośredni: gość wybiera najpierw grupę, a w niej styl. Przy wielu udostępnionych stylach jest to znacznie szybsze niż jedna długa lista. Gdy stylami dysponuje tylko jedna grupa, krok odpada sam.

„Pokaż przycisk „Losowo”” dodaje pod wyborem przycisk z kostką. Gość losuje nim jeden z udostępnionych stylów, widzi go z przykładowym obrazem i zatwierdza go lub losuje ponownie. W otwartej grupie losowane są tylko jej style. Przycisk pojawia się dopiero przy co najmniej dwóch udostępnionych stylach.

Obrazy referencyjne#

Własny styl może zabrać ze sobą do trzech obrazów, które model otrzymuje oprócz zdjęcia gościa: koszulkę klubu, maskotkę firmy, produkt, osobę. Do każdego obrazu należy krótkie zdanie o tym, co przedstawia; polecenie stylu mówi, co ma się z nim stać. Oba najlepiej po angielsku.

Obrazy referencyjne przyjmują tylko modele, które obsługują też własne tło. Własne tło ma pierwszeństwo: jeśli model nie przyjmuje wszystkich obrazów, nadmiarowe obrazy referencyjne zostają pominięte, a okno edycji na to wskazuje. W zależności od dostawcy każdy wysłany obraz może kosztować niewielką dopłatę. „Wygenerować obraz przykładowy” korzysta z obrazów referencyjnych.

Jeśli model przenosi kierunek patrzenia z jednej osoby na drugą - gość nagle patrzy tak jak gość honorowy z wzorca - pomaga opcja „Zachować kierunek patrzenia” przy obrazie referencyjnym. Każdy patrzy wtedy tak jak na własnym obrazie: goście jak na swoim zdjęciu, osoba lub przedmiot z wzorca jak tam. Opcję zaznacza się osobno przy każdym obrazie referencyjnym. Jeśli postać z wzorca ma zwrócić się do gości, pozostaje wyłączona.

Te i inne szablony są gotowe w „Pomysły i przepisy”, tuż pod własnymi stylami. „Utwórz jako własny styl” wypełnia okno edycji nazwą, poleceniem i odpowiednimi zaznaczeniami; obraz referencyjny dodaje się tam.

Dla wszystkich wydarzeń: biblioteka urządzenia#

Własne style i zmienione style fabryczne należą do wydarzenia. To, co ma być na każdej imprezie, trafia przez ołówek i "Przenieś do biblioteki urządzenia" do biblioteki urządzenia. W wydarzeniu jej style mają oznaczenie "Urządzenie" i można je tam jedynie włączyć i wyłączyć.

Obrazy przykładowe z własnego zdjęcia#

Domyślnie wszystkie kafelki pokazują tę samą sztucznie wygenerowaną osobę. W „Własne style” > „Zdjęcie do obrazów przykładowych” można dla każdego wydarzenia zapisać własne zdjęcie — parę młodą, maskotkę klubu, twarz marki. Goście widzą wtedy na kafelkach, jak styl wygląda na tej osobie. Opłaca się to przede wszystkim na imprezach firmowych i weselach, gdzie kafelki na ekranie lub w wyborze stylów przez klienta i tak reklamują fotobudkę.

„Wygeneruj obrazy przykładowe …” oblicza obrazy dla wielu stylów naraz; nic nie jest wybrane z góry. Każdy obraz kosztuje tyle co obraz gościa — przy wszystkich stylach szybko uzbiera się kwota dwucyfrowa. Dlatego wybierać tylko style włączone w wydarzeniu. Seria trwa na każdy obraz tyle co zdjęcie; panel administracyjny musi przez ten czas pozostać otwarty.

Wybór stylów przez klienta#

Przy ponad 220 stylach trudno ustalić wybór przez telefon. „Utwórz wybór stylów” w sekcji „Wybór stylów przez klienta” zapisuje wybrane style z obrazami przykładowymi w jednym pliku HTML, który trafia do klienta e-mailem. Działa bez internetu; klient zaznacza style w przeglądarce i odsyła mały plik z odpowiedzią. „Wczytaj wybór stylów” pokazuje następnie, które style zmienią się we wczytanym wydarzeniu, i przejmuje je dopiero po potwierdzeniu.

Wstępny wybór się opłaca: oferując tylko grupy pasujące do okazji, szybciej otrzymuje się odpowiedź. To, czego nie było w pliku, pozostaje przy wczytywaniu bez zmian. Logo, informację kontaktową i język plik przejmuje z konfiguracji klienta.

Tło#

Większość stylów umieszcza osobę we własnej scenie — superbohatera na dachu nad miastem, rycerza przed zamkiem. „Tło przy stylach AI” decyduje, czy tak zostaje:

Style z grupy „Beauty” i tak zachowują tło; dla nich ustawienie niczego nie zmienia.

Zastąp tło. W tej samej podsekcji można przesłać własne obrazy, w których model umieszcza osobę — miejsce imprezy, plażę, salę zamkową. Wybrany styl obowiązuje dla całego obrazu łącznie z nowym tłem. Obsługa jest taka jak w Background Studio: aktywować obrazy, ustawić jeden jako główny, dodać podpisy. Jeśli aktywnych jest kilka, gość wybiera jeden po wyborze stylu; „Losowo” i „Dalej bez tła” można włączyć. Bez wyboru obowiązuje obraz główny.

Obrazy są zmniejszane do maksymalnie 2048 pikseli na dłuższym boku i wędrują z wydarzeniem przy duplikowaniu, eksporcie i w presetach. Niektóre modele naliczają dodatkową opłatę za każdy przesłany obraz; portret z własnym tłem może więc kosztować nieco więcej.

Pytania do gościa#

Własny styl może zadać gościowi do trzech pytań, na przykład „Jaki kolor ma mieć koszulka?”. Odpowiedź trafia do zdania należącego do stylu - „The football jersey is {answer}.” - i stoi dzięki temu w miejscu, w którym model ją rozumie. Dowolne życzenie z następnego rozdziału jest natomiast po prostu dopisywane na końcu całego polecenia.

Przydaje się to wszędzie tam, gdzie styl zostawia wybór: kolor koszulki, numer na plecach, ulubiony klub, dekada, kolor włosów postaci z komiksu. Ustawia się to w oknie edycji stylu, w części „Pytania do gościa”.

Gość widzi pytania po wyborze stylu, po jednym na stronę, i może każde pominąć; jego zdanie wtedy odpada, a model decyduje sam. Przy dwóch połączonych stylach pytania obu następują po sobie. Pytania są dostępne dla własnych stylów wydarzenia i biblioteki urządzenia; wędrują razem z eksportem i w pakiecie wydarzenia.

Wybór stylu przez gościa#

Gdy włączone jest „Zezwolić na własne życzenie gościa", gość może dopisać do wybranego stylu krótkie zdanie - na przykład „po lewej astronauta, po prawej rycerz". Pomyślane jest to o zdjęciach grupowych, na których każda osoba ma stać się czymś innym. Życzenie uzupełnia styl, nie zastępuje go, a zdanie zachowujące osobę pozostaje.

Wprowadzanie jest fabrycznie wyłączone. To, co gość wpisze, trafia do dostawcy jako polecenie: jeśli wymieni chronione postacie, decyduje jego filtr treści. A pisanie kosztuje czas przy stanowisku - przy kolejce to właśnie jest prawdziwa cena.

„Przy własnym życzeniu zawsze oznaczać" jest fabrycznie włączone: gdy gość dopisuje sam, obraz częściej pokazuje ludzi przy czymś, co nigdy się nie wydarzyło. Reguła działa wtedy także przy oznaczaniu ustawionym na „Nigdy"; nadal można ją wyłączyć.

Limit#

Stan znajduje się w Licznikach i limitach i można go tam zresetować osobno. Liczone jest tylko to, co faktycznie zostało obliczone — niepowodzenie u dostawcy nic nie zużywa.

Granica i komunikat znajdują się także w Liczniki i limity - to samo pole, dostępne w dwóch miejscach. Po wyczerpaniu limitu gość otrzymuje kartę informacyjną z zapisanym tekstem zamiast wyboru stylu i może stamtąd wrócić albo kontynuować bez stylu.

Jeśli reszta limitu nie wystarcza już na wszystkie zdjęcia układu, cała sesja przebiega bez stylu SI, a komunikat informuje o tym gościa. Przy układach z kilkoma miejscami na zdjęcia dobrze sprawdza się więc granica będąca wielokrotnością liczby miejsc – inaczej na końcu zostaje niewykorzystana reszta.

Pod „Przebiegi na wydarzenie” znajdują się ramy kosztów: cena za przebieg wybranego modelu razy granica. Bez granicy podają tylko cenę za przebieg - suma pozostaje otwarta. Oznaczenie w nagłówku „Limit” pokazuje „Aktywny”, gdy tylko ustawiono granicę.

Oznaczenie#

Rozporządzenie o SI wymaga widocznego ujawnienia tam, gdzie obraz mógłby zostać niesłusznie uznany za prawdziwy. Styl komiksowy tego nie obejmuje, portret fotorealistyczny tak. Fabrycznie oznaczane są więc dokładnie style fotorealistyczne; ustawienie można przełączyć na « Zawsze » lub « Nigdy », a położenie oznaczenia wybrać.

Decyzję podejmuje prowadzący fotobudkę — w rozumieniu rozporządzenia to on wdraża system.

Co widzi gość#

Styl wybiera się w osobnym kroku zaraz po wyborze trybu, przed wyborem filtra i układu: to on określa, które układy pasują i czy pytanie o tło cyfrowe jest jeszcze potrzebne. Filtr i styl SI można łączyć: najpierw model przerysowuje obraz, potem nakłada się filtr. Gdy w ustawieniach filtrów wyłączono « Filtry także dla portretów SI », wybór filtra po wybraniu stylu jest pomijany. Gdy w « Dekorowanie obrazu » wyłączono « Oferuj także dla portretów SI », portret SI przechodzi od razu do ekranu końcowego bez dekorowania. Wszystkie obrazy sesji otrzymują ten sam styl.

Krok w ogóle się nie pojawia, gdy nie zapisano klucza, gdy fotobudka pracuje w trybie offline lub gdy włączone jest ustawienie oszczędzania danych. W żadnym z tych przypadków gość nie widzi komunikatu o błędzie.

Podczas obliczania ekran oczekiwania informuje, że portret jest rysowany, i pokazuje pozostały czas. Czas trwania jest mierzony przy każdym przebiegu; wskazanie pojawia się więc od drugiego zdjęcia z SI.

Układy i kadr#

W edytorze układów ustala się dla każdego, czy wchodzi w grę przy portretach SI. Fabrycznie wchodzą wszystkie. Gdy gość wybierze styl, odznaczone układy nie są mu już pokazywane - a gdy układy wieloobrazowe nie są dopuszczone, zostają tylko te z jednym miejscem. Kto wybrał „bez SI", widzi wszystkie.

Zdjęcie trafia do dostawcy w kadrze swojego miejsca w układzie. Model liczy więc dokładnie dla formatu, który będzie widoczny.

Trzy przyczyny może usunąć tylko operator: brak środków, nieprawidłowy klucz albo jego brak. Wychodzą jako błąd i wyzwalają natychmiastowy komunikat statusu, o ile jest skonfigurowany.