Dostępy i konta

Tutaj stoją dane dostępowe. Należą do urządzenia i obowiązują dla wszystkich wydarzeń. Co wydarzenie z nimi robi, stoi przy wydarzeniu: w Chmura i e-mail względnie Pay-per-Use.

Ten rozdział ma konkretny powód: przekazany pakiet wydarzenia nigdy nie zawiera danych dostępowych. Kto wysyła wydarzenie jako wzorzec, nie wysyła razem z nim swojego konta Dropbox.

Konto w chmurze#

Obsługiwane są Dropbox, Google Drive, pCloud, Nextcloud oraz własny serwer RAWCaptureBooth.

Logowanie przebiega przez przeglądarkę: asystent otwiera stronę uprawnień dostawcy, tam potwierdza się dostęp, a kod zostaje przejęty z powrotem do budki.

Dodatkowo da się ustalić folder podstawowy. Pod nim każde wydarzenie zakłada własny folder, nazwany według swojej nazwy technicznej.

pCloud#

Zwykłe konto w chmurze, konfigurowane jak Dropbox: kliknąć Połącz z pCloud, potwierdzić w przeglądarce, gotowe. Czy konto leży w europejskim czy amerykańskim centrum danych, RAWCaptureBooth rozpoznaje sam — wybór dokonany przy zakładaniu konta nie ma tu znaczenia.

Folder podstawowy i folder na kody QR pojedynczych zdjęć działają jak przy Dropbox. Jeśli pozostaną puste, powstaje folder RAWCaptureBooth, a pod nim Einzelbild-QR.

Nextcloud#

Sensowne dla tych, którzy i tak prowadzą własny Nextcloud: zdjęcia zostają we własnym domu, a odnośniki udostępniające do kodów QR powstają tam same — adres główny jak przy serwerze FTP nie jest potrzebny.

Potrzebny jest tylko adres Nextcloud, ten sam, pod którym otwiera się go w przeglądarce. Kliknięcie Połącz z Nextcloud otwiera stronę logowania; po potwierdzeniu RAWCaptureBooth otrzymuje własne hasło aplikacji. Hasło konta nigdy nie jest zapisywane, a hasło aplikacji można w Nextcloud w każdej chwili odwołać pojedynczo, nie ruszając konta. Rozłącz wycofuje je również stąd.

W Nextcloud nie trzeba zakładać własnej aplikacji. Droga ta działa z każdą instalacją, także za portalem, który nie dopuszcza powrotu na komputer budki — inaczej niż przy Google logowanie da się więc wykonać także z tabletu.

Folder podstawowy i folder na kody QR pojedynczych zdjęć działają jak przy Dropbox. Jeśli pozostaną puste, powstaje folder RAWCaptureBooth, a pod nim Einzelbild-QR.

Serwer FTP#

Przydatny tam, gdzie istnieje już własna przestrzeń internetowa, a zdjęcia mają znajdować się pod własnym adresem zamiast u dostawcy chmury. Potrzebne są dwie łatwe do pomylenia dane: folder bazowy na serwerze — ścieżka, którą widzi dostęp FTP — oraz adres główny — adres, pod którym dokładnie ten folder jest dostępny w sieci. Oba wskazują to samo miejsce, ale rzadko nazywają się tak samo: /httpdocs/zdjecia na serwerze może w sieci być https://example.com/zdjecia.

Jako protokół dostępne są FTP, FTPS i SFTP. FTP przesyła hasło i zdjęcia otwartym tekstem; tam, gdzie dostawca dopuszcza FTPS lub SFTP, należy wybrać właśnie je.

Folder kodów QR pojedynczych zdjęć można wybrać dowolnie. Jeśli pole pozostanie puste, powstaje podfolder w folderze bazowym. Jeśli wybrany folder leży obok folderu bazowego, a nie pod nim, adres główny do niego nie sięga; wtedy trzeba podać także jego własny adres. Obszar administracyjny sygnalizuje to, dopóki go brakuje.

Skonfigurowany dostęp można usunąć przyciskiem Usuń dostęp FTP. Pojawia się tylko wtedy, gdy coś jest zapisane, i usuwa serwer, nazwę użytkownika, hasło, foldery oraz adresy w jednym kroku. Samo wyczyszczenie pól nie wystarczy: puste pole hasła oznacza „zachowaj dotychczasowe hasło”.

Własny serwer RAWCaptureBooth#

Własny serwer WWW, na którym znajduje się internetowy album zdjęć. Potrzebny jest adres serwera oraz, jeśli serwer tego wymaga, nazwa użytkownika i hasło. O który folder wydarzenia chodzi, wynika z kodu dostępu wydarzenia; kod ten znajduje się więc przy wydarzeniu, a nie tutaj.

Wprowadzony serwer można usunąć przyciskiem Usuń dostęp self-hosted. Pojawia się tylko wtedy, gdy coś jest zapisane, i usuwa adres, nazwę użytkownika oraz hasło w jednym kroku. Samo wyczyszczenie pól nie wystarczy: puste pole hasła oznacza „zachowaj dotychczasowe hasło”, a pusty adres serwera zostaje przy zapisie odrzucony.

Dostęp pocztowy (SMTP)#

Poczta wychodząca, przez którą budka wysyła: host, port, nazwa użytkownika, hasło i szyfrowanie (STARTTLS albo SSL/TLS). Jeden dostęp dla wszystkich wydarzeń.

Dostawca płatności#

Klucz Stripe — jedno konto dla wszystkich wydarzeń. Puste pole klucza zachowuje klucz już zapisany. Klucz ograniczony sprawdza się tak samo jak klucz tajny.

Kwota, wyzwalacz i przebieg płatności stoją przy wydarzeniu.

Webhook nie jest potrzebny: fotobudka sama pyta Stripe o stan płatności. PayPal, Apple Pay i Google Pay włącza się jako metody płatności na koncie Stripe; na fotobudce nie trzeba nic ustawiać.

Tryb pokazowy tylko symuluje płatność i działa bez konta Stripe. Do prawdziwej próby lepszy jest klucz testowy, zob. Pay-per-Use.