Konfiguracja aparatu

Do znalezienia w « Ustawienia systemu i urządzenia » > « Kamera ». Aparat należy do urządzenia: pozostaje skonfigurowany niezależnie od tego, które wydarzenie jest wczytane.

Są dwie osobne sekcje — « Aparat: zdjęcia » i « Aparat: bumerang ». Obie mogą korzystać z tego samego aparatu albo z różnych, na przykład z lustrzanki do zdjęć i kamery internetowej do bumerangu. GIF-y to serie zdjęć i powstają aparatem do zdjęć. Przycisk « Przejmij z aparatu do zdjęć » oszczędza podwójnego ustawiania.

Typ aparatu#

Kreator aparatu#

Konfiguracja przebiega przez przycisk « Skonfiguruj aparat ». Kreator pyta o producenta i rodzaj połączenia, sprawdza łączność zdjęciem testowym, a następnie pyta, kiedy aparat ma ustawiać ostrość i jaka ekspozycja pasuje do stanowiska. Czasy oczekiwania pojawiają się tylko wtedy, gdy zdjęcie testowe nie dochodzi. Zapis następuje dopiero na końcu, przyciskiem « Zastosuj i zapisz ».

1. Podłączyć aparat przez USB, włączyć go i ustawić na M (tryb ręczny).
2. Włożyć kartę pamięci — nawet przy przesyłaniu wprost do komputera niektóre modele jej wymagają.
3. W panelu administracyjnym otworzyć « Aparat: zdjęcia », uruchomić « Skonfiguruj aparat » i przejść przez kroki.
4. Na końcu « Zastosuj i zapisz ».

Przy aparatach Canon kreator włącza dodatkowe sterowniki (EDSDK) i wymaga w tym celu ponownego uruchomienia aplikacji. To normalne.

Sprawdzenie rozpoznawania#

Sekcja « Rozpoznany aparat » pokazuje, co oprogramowanie właśnie widzi — model i numer seryjny. « Odśwież rozpoznawanie » powtarza wyszukiwanie, na przykład po włączeniu aparatu.

Gdy podłączonych jest kilka takich samych aparatów, przycisk « Wybierz konkretny aparat » ustala, o który chodzi (po numerze seryjnym, porcie lub modelu).

Jeśli aparat podaje stan akumulatora, jest on wyświetlany obok. Poniżej 25 procent pojawia się wskazówka, aby wymienić lub naładować akumulator; wymienia go też wiadomość o stanie. Gdy aparat jest podłączony do zasilacza sieciowego, zamiast procentów widnieje « Zasilanie sieciowe » — i bez ostrzeżenia.

Montaż aparatu w pionie#

Gdy aparat stoi na boku - pionowo na statywie albo do góry nogami pod sufitem - jego obraz leży poprzecznie. Wybór "Obróć obraz z aparatu" w podsekcji "Aparat i połączenie" ustawia go z powrotem pionowo.

Który z dwóch wyborów 90° pasuje, widać od razu w podglądzie na żywo: jeśli obraz jest odwrotnie, to ten drugi.

Obrót dotyczy podglądu na żywo oraz gotowego zdjęcia. Układ, galeria, poczta, chmura i wydruk otrzymują już obrócony obraz. Jeśli włączone jest także odbicie lustrzane, działa ono na obrazie ustawionym pionowo.

Aparat do zdjęć oraz aparat do bumerangów ustawia się osobno - mogą tam być podłączone dwa różne aparaty. Gdy obrót jest ustawiony, kąt pojawia się w oznaczeniu sekcji "Aparat i połączenie".

Większość lustrzanek i bezlusterkowców ma czujnik położenia. Nie obracają obrazu same, lecz zapisują położenie w pliku - a fotobudka odczytuje ten zapis wszędzie. Przy takim aparacie zdjęcie stoi już pionowo, zanim zadziała ustawienie; obrót nie jest wtedy stosowany po raz drugi i dotyczy tylko podglądu na żywo. Jeśli czujnika brak albo jest wyłączony w menu aparatu, obraca sama fotobudka. Oba przypadki korzystają z tego samego ustawienia - opisuje ono montaż, a nie pracę.

Uwaga przy montażu do góry nogami: wiele aparatów zgłasza tylko przechylenie na bok, nie odwrócenie. Przy 180° ustawienie zwykle działa więc samo.

Pliki RAW pozostają takie, jakie zapisał aparat; niosą orientację w samym obrazie.

Zdjęcie próbne i obraz na żywo#

• « Pokaż LiveView » otwiera obraz z aparatu w panelu administracyjnym, z siatką i odbiciem lustrzanym do wyrównania kadru.
• Udane zdjęcie próbne samo odhacza punkt « Skonfiguruj i przetestuj aparat » na liście konfiguracji.
• Przy kamerze internetowej nie ma właściwego zdjęcia próbnego; wystarczy sprawdzić obraz na żywo, a punkt odhacza się ręcznie.

Pokazywanie miejsc na zdjęcia w obrazie na żywo#

Podobszar „Miejsca na zdjęcia w obrazie na żywo” zawiera wybór „Pokazuj miejsca na zdjęcia z układu w obrazie na żywo”. Decyduje on, czy goście widzą przed zdjęciem, ile zdjęć jeszcze zostało. Odznaka w nagłówku podaje wybrane przedstawienie.

W pasku każdy kafelek nosi najpierw swój numer. Gdy zdjęcie zostanie wykonane, kafelek je pokazuje, a kafelek bieżącego zdjęcia jest wyróżniony. Pasek jest półprzezroczysty i leży nad obrazem na żywo. Jeśli układ używa zdjęcia kilka razy - na przykład zdjęcia 1 dwukrotnie -, w pasku pojawia się ono tylko raz; przedstawienie w skali pokazuje każde miejsce.

Do paska należą jeszcze dwa pola, które pojawiają się tylko przy pasku:

• „Ukryj pasek po” w sekundach. Przy 0 pozostaje na miejscu. W przeciwnym razie wycofuje się po ustawionym czasie i wraca przy każdym nowym zdjęciu.
• „Sposób znikania” - przesunięcie na bok albo delikatne wygaszenie.

W tym samym obszarze znajduje się „Miejsce na zdjęcie z układu w podglądzie na żywo”. Określa ono, co obraz na żywo pokazuje z pojedynczego miejsca: przycięty do miejsca, cały obraz z przyciemnionymi krawędziami albo bez oznaczenia. Przy przedstawieniu w skali nie ma krawędzi, którą można by przyciemnić - tam ustawienie pozostaje bez działania.

Filtry i cyfrowe tła nie są widoczne w żadnym z obu przedstawień; pojawiają się dopiero przy gotowej obróbce obrazu.

Ekspozycja obrazu na żywo#

Obraz na żywo można rozjaśnić na dwa sposoby. Każdy ma własną sekcję, a rozróżnienie jest ważne:

• « Ustawić programowo » rozjaśnia tylko obraz pokazywany przez program. Aparat pozostaje nietknięty, działa to w każdym trybie aparatu i nigdy nie wpływa na gotowe zdjęcie. Przy bezlusterkowcach często jedyna możliwość.
• « Ustawić w aparacie » ustawia aparat na czas podglądu na stałe wartości — czas naświetlania i ISO, oba do ustawienia w tej samej sekcji. Tuż przed wyzwoleniem migawki przywracana jest pierwotna ekspozycja, dzięki czemu zdjęcie z lampą pozostaje poprawne.

Przy ustawieniach lampy jak 1/160 s, f/9 i ISO 400 obraz na żywo jest prawie czarny; tam pomaga droga przez aparat. Aparaty, które w podglądzie na żywo nigdy nie pokazują podglądu ekspozycji (częste w modelach podstawowych), nie reagują — pozostaje wtedy droga programowa.

W aparatach Canon: wyłączenie podglądu ekspozycji#

Droga przez wartości docelowe ma granicę: czas otwarcia migawki nie może być dłuższy niż jedna klatka ustawionej liczby klatek, inaczej podgląd zaczyna się zacinać. Przy ustawieniach z lampą obraz na żywo często mimo to pozostaje zbyt ciemny. Resztę przejmuje wartość ISO.

W aparatach Canon jest do tego drugi, znacznie skuteczniejszy przełącznik: "W aparatach Canon wyłączyć podgląd ekspozycji". Podczas podglądu czas otwarcia migawki stoi wtedy na "Bulb". Aparat nie może już symulować ekspozycji i sam steruje obrazem na żywo - wynikiem jest jasny, dobrze widoczny obraz niezależnie od przysłony i ISO.

Przełącznik działa tylko w trybie M i tylko w aparatach, które przyjmują Bulb. Przed każdym zdjęciem czas otwarcia migawki jest przywracany i potwierdzany; jeśli się nie uda, kolejna próba następuje następnym razem. Fabrycznie jest wyłączony.

Czy aparat w ogóle przyjmuje wartości, wyjaśnia przycisk « Sprawdzić działanie w aparacie ». Ustawia wartość próbną, odczytuje ją z powrotem i natychmiast przywraca. Gdy aparat ją przyjmuje, ale nie pokazuje w obrazie na żywo, to jest ten nieprzyjemny przypadek: aparat zostaje przestawiony, a nikt tego nie widzi. Częste w podstawowych modelach Nikona.

Ekspozycja zdjęcia#

Pola przysłony, czasu naświetlania, ISO, korekty ekspozycji i balansu bieli pokazują, na co aparat jest teraz ustawiony. Każda zmiana trafia od razu do aparatu — przycisku zapisu tutaj nie ma. Przy rozwijaniu sekcji wartości są wczytywane samoczynnie; "Wczytaj wartości ponownie" pobiera je jeszcze raz, jeśli ktoś w międzyczasie przekręcił pokrętło.

Tutaj nic nie jest zapisywane. Aparat sam zachowuje swoje ustawienia; wartość przechowywana w programie mogłaby się zestarzeć bez zwrócenia uwagi - a kto ją wtedy zobaczy, weźmie ją za stan aparatu.

Na co pozwala tryb na pokrętle. Wykrywanie aparatu i nagłówek tej sekcji podają tryb, na który ustawione jest pokrętło aparatu. To, co aparat w tym trybie dobiera sam, jest wyszarzone; pod spodem widnieje powód.

Z lampą błyskową M to przypadek typowy. Przy świetle ciągłym o zmiennej jasności Av/A z korektą ekspozycji jest często spokojniejszym wyborem: aparat wyrównuje jasność, a korekta przesuwa tylko ogólny ton.

Przed każdym podglądem fotobudka zapamiętuje, co jest ustawione w aparacie, i dokładnie to potem przywraca. Gdy przywrócenie raz się nie uda, zapamiętana wartość zostaje i zostanie użyta następnym razem — dzięki temu ekspozycja nie może stopniowo wędrować w górę w trakcie długiej imprezy.

Oblicz propozycję#

Kto nie wie, jakie wartości pasują do ustawienia, opisuje je: źródło światła, światło otoczenia, odległość od gości, liczba osób, ruch w kadrze oraz czy ważniejszy jest niski szum czy jasność. Fotobudka proponuje przysłonę, czas naświetlania i ISO, uzasadnia wybór, mówi na co zwrócić uwagę i jak dostroić po zdjęciu próbnym. Przycisk wpisuje propozycję w pola powyżej.

Autofokus#

• „Kiedy aparat ustawia ostrość" — trzy ustawienia:
• „Tuż przed wyzwoleniem": fotobudka sama uruchamia autofokus i wyzwala dopiero po potwierdzeniu ostrości. Przy słabym świetle wybór pewniejszy. W aparatach Canon ze stałym połączeniem dzieje się to już pod koniec odliczania. Jeśli aparat zbyt wolno ustawia ostrość w obrazie na żywo (starsze lustrzanki Canon, takie jak EOS 1100D), fotobudka sama przełącza ustawienie na „W chwili wyzwolenia".
• „W chwili wyzwolenia": ustawianie ostrości pozostaje po stronie aparatu. Najszybsze, ale w ciemności bardziej podatne na nieostre zdjęcia. Ustawienie fabryczne.
• „Ostrość ręczna": bez polecenia autofokusa. Do stanowisk z ustawioną na stałe ostrością; obiektyw jest wtedy również w trybie ręcznym.

• « Uruchamiaj autofokus przed startem obrazu na żywo » — nie każdy aparat to potrafi, a niektóre nie umieją ostrzyć w trakcie działania obrazu na żywo.

• « Powtarzanie autofokusa » — fabrycznie 0, aparat ustawia więc ostrość raz na początku obrazu na żywo. Wartość od 2 sekund powoduje ciągłe ponowne ustawianie ostrości; pomaga, gdy goście stoją w różnych odległościach, ale obciąża połączenie z aparatem. Niektóre aparaty tego nie znoszą i przestają wtedy przesyłać obraz na żywo.

Przestrzeń barw aparatu#

Lustrzanki oferują w menu dwie przestrzenie barw: sRGB i Adobe RGB. Ustawieniem fabrycznym jest sRGB i przy nim powinno pozostać także w fotobudce — sRGB to przestrzeń, w której pracują ekrany, galerie internetowe i drukarki fotograficzne.

Jeśli aparat jest ustawiony na Adobe RGB, RAWCaptureBooth rozpozna to po informacjach w zdjęciu i przeliczy ujęcie przed dalszym przetwarzaniem. Wydruk i galeria pokażą wtedy właściwe kolory. Nasycone barwy, których w sRGB nie ma, zostaną jednak utracone, a każde ujęcie kosztuje dobrą ćwierć sekundy więcej. Przestawienie aparatu na sRGB pozostaje więc lepszą drogą.

Nietknięty plik z aparatu zostaje zachowany w obu przypadkach i tak samo trafia do wysyłki zdjęć surowych.

Sterowniki producentów#

Po przestawieniu tych przełączników trzeba ponownie uruchomić sesję aparatu.

Gdy się nie udaje#