Projektowanie ekranu startowego

Ustawienia w obszarze „Dostosuj ekran startowy" układają ekran startowy według stałego wzoru: logo u góry, poniżej tytuł i podtytuł, następnie przyciski. Dla większości wydarzeń to wystarcza.

Kto chce swobodnie umieścić poszczególne elementy, otwiera edytor — przycisk „Otwórz edytor ekranu" znajduje się w bloku „Swobodny układ" obszaru „Dostosuj ekran startowy". Wszystkie ekrany z edytorem są ponadto zebrane w „Edytor ekranu" (zob. Edytor ekranu).

Budowa#

Przesuwanie elementów#

Kliknięcie wybiera element, przeciąganie go przesuwa. Kilka elementów można wybrać na cztery sposoby: kliknąć z wciśniętym klawiszem Ctrl lub Shift, przeciągnąć ramkę na wolnym miejscu sceny, włączyć przycisk Wybór wielokrotny w nagłówku (każde kliknięcie dodaje wtedy lub usuwa, także na ekranie dotykowym) albo wybrać wszystko przez Ctrl+A. Wybrane elementy przesuwają się razem; Esc lub kliknięcie w puste miejsce anuluje zaznaczenie.

Gdy wybranych jest kilka elementów, nad nimi pojawia się pasek z wyrównywaniem, rozmieszczaniem, ustawianiem w rzędzie i grupowaniem — te same narzędzia co w sekcji Narzędzia na pasku bocznym, tylko bliżej.

Wybrany element ma cztery uchwyty w narożnikach i okrągły uchwyt poniżej:

Klawisze strzałek przesuwają o jeden piksel, z klawiszem Shift o dziesięć. Położenie, rozmiar i obrót są też dostępne jako liczby we właściwościach.

Układanie prosto#

Podczas przeciągania element przyciąga się do krawędzi i środków pozostałych; linia pomocnicza pokazuje do której. Dodatkowo widać odstępy do najbliższych sąsiadów jako liczby w pikselach. Gdy odstęp zbliża się do już istniejącego — na przykład tego między dwoma innymi przyciskami —, przyciąga się dokładnie do niego, a oba odstępy są wyróżnione. Klawisz Alt wstrzymuje przyciąganie, gdy miejsce leży dokładnie między dwoma punktami przyciągania; odstępy pozostają wtedy widoczne.

Także przy przeciąganiu narożnika lub krawędzi przeciągane boki przyciągają się do krawędzi i środków, a szerokość lub wysokość bliska tej innego elementu staje się dokładnie taka — dzięki temu dwa przyciski mają ten sam rozmiar, nawet jeśli nie stoją obok siebie. Szerokość i wysokość widać przy elemencie, równe wymiary są wyróżnione przy obu elementach. To samo dotyczy ramki grupy.

Grupy#

Elementy, które do siebie należą — na przykład logo i tytuł — można zgrupować: wybrać kilka i nacisnąć Grupuj (lub Ctrl+G). Potem kliknięcie członka wybiera całą grupę, która przesuwa się razem. Wyrównywanie, rozmieszczanie i ustawianie w rzędzie traktują ją jak jeden kawałek.

Dwukrotne kliknięcie członka lub kliknięcie na liście elementów wybiera go osobno, znacznik Grupa 1 na liście znowu wybiera całą grupę. Rozgrupuj (Ctrl+Shift+G) ją rozwiązuje. Grupy są zapisywane razem ze sceną, ale działają tylko w edytorze — na fotobudce nikt nie widzi, co jest zgrupowane.

Punkt zaczepienia#

Każdy element ma punkt zaczepienia: punkt elementu, który trafia na zapisane położenie.

Brzmi jak drobiazg, ale decyduje o tym, czy układ utrzyma się we wszystkich językach. Tytuł z zaczepieniem „u góry na środku" pozostaje wyśrodkowany także wtedy, gdy polski tekst okaże się wyraźnie szerszy. Przy zaczepieniu „u góry po lewej" lewa krawędź pozostałaby na miejscu, a tekst przesunąłby się ze środka w prawo.

Kolorowanie tekstów#

Tytuł i podtytuł mogą mieć własny kolor tekstu. Bez zaznaczenia „Własny" obowiązuje ogólny kolor tekstu z Wygląd — a późniejsza zmiana tam nadal dociera wtedy do elementu.

Na tle obrazu zazwyczaj ważniejsza od koloru jest czytelność. Biel pozostaje słabo czytelna na jasnym niebie, choćby była najbielsza; cień lub kontur rozwiązuje to niezależnie od tego, co akurat znajduje się z tyłu.

Własne elementy#

Obok istniejących elementów można dodać własne. Nie zależą od żadnego ustawienia i mają dlatego własny przełącznik „Pokaż na ekranie startowym".

Kopiowanie własnych elementów#

Ctrl+C kopiuje wybrane własne elementy, Ctrl+V je wkleja, Ctrl+D powiela, Del usuwa; we właściwościach jest do tego także przycisk „Powiel". Schowek działa między ekranami: logo sponsora z ekranu startowego można w ten sposób przenieść na ekran końcowy.

Własne teksty a języki#

Własny tekst pojawia się początkowo jednakowo we wszystkich językach. Zwykle jest to słuszne: nazwy, daty i hashtagi nie są tłumaczone.

Jeśli tekst jest zdaniem, które ma zostać przetłumaczone, w „Wersje dla języków" można dodać własną wersję. Puste pole oznacza „weź tekst podstawowy" — trzeba je więc wypełnić tylko tam, gdzie naprawdę ma stać coś innego.

Własne obrazy#

Obrazy są przy wgrywaniu pomniejszane do 1600 pikseli na dłuższym boku. To wystarcza na każdy ekran i utrzymuje instalację oraz eksport wydarzenia w rozsądnym rozmiarze.

Podgląd w innym języku#

W „Język podglądu" edytor pokazuje ekran w innym języku gości. Można tak sprawdzić, czy dłuższy tekst — na przykład po polsku lub po francusku — nadal mieści się na swoim miejscu i czy punkt zakotwiczenia jest dobrze wybrany. Wybór nie jest zapisywany.

Przejmowanie układu z ekranu partnerskiego#

Dwie pary ekranów mają te same elementy: „Ekran informacyjny przed pierwszym zdjęciem" i „Ekran informacyjny przed kolejnymi zdjęciami" oraz „Zasady użytkowania i ochrona danych" i „Niestandardowy ekran wskazówek". Ich edytor oferuje w „Przejmij układ" przycisk, który pobiera położenie, rozmiar, własne elementy i napisy z drugiego ekranu pary — tak, jak tam zapisano. „Cofnij" to wycofuje; zaczyna działać po „Zapisz".

Włączanie i wyłączanie elementów#

Przed wieloma elementami listy stoi przełącznik. Zmienia on to samo ustawienie co panel administracyjny — przy logo na przykład „Pokaż logo" w „Dostosuj ekran startowy". Drugiego przełącznika, który mógłby przeczyć pierwszemu, nie ma.

Podgląd pokazuje zmianę od razu. Zaczyna ona działać dopiero po „Zapisz"; „Cofnij" ją wycofuje.

To, co trzeba najpierw skonfigurować — drukarka, wysyłka e-mail, chmura, buzzer — pozostaje w panelu administracyjnym. Właściwości elementu prowadzą tam przez „Do ustawienia".

Zmiana napisów#

Elementy z tekstem mają we właściwościach pole „Napis". Dwuklik na element otwiera to samo pole bezpośrednio na scenie; Enter zatwierdza, Esc odrzuca.

Puste pole oznacza: dostarczony tekst w języku gościa. Wyjątkiem są tytuł i podtytuł ekranu startowego — puste sprawiają, że element znika, jak w panelu administracyjnym. „Przywróć wszystko" cofa wszystkie teksty ekranu - własne napisy i teksty z własnym ustawieniem, te ostatnie do tekstu fabrycznego. Przełączniki pozostają bez zmian.

Elementy, które obecnie się nie pojawiają#

Nie każdy element jest zawsze widoczny: przycisk Galeria pojawia się tylko przy włączonej galerii, wybór języka tylko przy więcej niż jednym języku gości, wskazówka buzzera tylko przy skonfigurowanym buzzerze.

Takie elementy stoją na liście wyblakłe, z dopiskiem „niewidoczne". Kliknięcie na nie podaje we właściwościach powód i prowadzi przez „Do ustawienia" do ustawienia, które je włącza.

Przywracanie#

Po przywróceniu znów ustawienia w „Dostosuj ekran startowy" decydują, gdzie wszystko się znajduje.

Układ należy do wydarzenia#

Wędruje razem z kopią i eksportem, jak identyfikacja wizualna i układy graficzne. Inne wydarzenie ma własny układ — albo żadnego, a więc ten znajomy.